Briefjes van Tante Lien

Soms merk ik dat mijn lijf de dingen iets eerder begrijpt dan mijn hoofd. Mijn dochter gaat straks naar school. En het voelt niet zwaar of dramatisch. Het voelt warm. Menselijk. Dankbaar. En toch ook een klein beetje weemoedig. Niet omdat ik terug wil, maar omdat ik besef dat er een fase voorbijgaat die nooit meer terugkomt. De peutertijd. Het kleine handje. Het idee dat er misschien ooit nog een baby zou zijn. Wij hebben bewust gekozen om dat niet nog eens te doen. Een juist

We beginnen 2026 lekker warrig... Waar ik dacht dat ik zou gaan knallen, want nieuw jaar, nieuwe energie ofzo? Ben ik compleet aan het stagneren. Het lukt niet, er komt niets uit mijn handen. De afgelopen jaren heb ik gelukkig geleerd dat door dat gevoel heen pushen alsof het er niet is vooral niet werkt. NIET WERKT DUS. Even voor de doordouwers onder ons. Het ding is wel, dat erin blijven hangen ook niet slim is, maar wat doe je dan? Soms is je pen op het papier zetten en de

Lief mens, Ongelovelijk maar waar: We zitten op de helft van januari. En ik trap graag even af met een kleine mededeling. Mee doen met het grote-doelen-circus is niet verplicht. Ik herhaal: Meedoen met het grote-doelen-circus is niet verplicht. Voel je vrij om met een kopje koffie op de tribune plaats te nemen en van de show te genieten. Nou denk je misschien, grote-doelen-circus? Wat heb ik gemist? Je weet wel… ik bedoel die vibe waarin iedereen ineens een perfect ochtendri

Lieve Kippetjes, Allereerst: een fantastisch  2026 gewenst! Ik hoop dat je van elke oliebol hebt genoten alsof het je laatste was, ik in elk geval wel. (Oliebollen eet ik trouwens zonder krenten. En ja, daar krijg ik élk jaar commentaar op. Maar hé, we kunnen niet allemaal perfect zijn.) De feesten en partijen zijn weer achter de rug, de glitter zit nog in m’n haar en bij ons zitten alle ledematen nog op hun plek na een knallende jaarwisseling. En dooorrr! Ik ben dol op een f

Lief feestbeest, De december feestmaand is nog in volle gang op en mijn prut is nu al bijna op... Ik wil het dus even hebben over het fenomeen 'sociale batterij' en alle types die je daarin hebt. Ik stond namelijk niet vooraan toen ze'm gingen uitdelen, want deze meid heeft er 1 die nooit op 50% zit, maar van 99% ineens mid-party naar 0% zakt... En dan gaat mijn brein ook echt uit, er is geen gezelligheid meer uit te persen als ik klaar ben met sociaal zijn. Vind ik wat van

Mooi, mooi mens, Ik moest wennen aan een verhoging van medicatie, en daarmee weer even mezelf worden. Ik nam de tijd en was lief voor mezelf. Maar zodra ik na een week weer helder was, ging mijn brein een dikke inhaalslag maken. Ik had een reeks aan brainwaves met fantastische ideeën, kreeg het voor elkaar om alles op te schrijven, maar mijn lijf was nog te moe. Heel trots op mezelf dat ik ook toen de beslissing kon nemen om nog even rustig aan te doen, terwijl de ideeën blev